Zdrobnienia rzeczowników


Zdrobnienia hiszpańskich rzeczowników tworzy się poprzez dodanie odpowiedniej końcówki do tematu rzeczownika. Oczywiście należy pamiętać o dodaniu końcówki o odpowiednim rodzaju. Końcówki służące do tworzenia zdrobnień to:
-ito (-ita),
-illo (-illa),
-cito (-cita),
-cillo (-cilla),
-cecito (-cecita),
-cecillo (-cecilla),
-ecillo (-ecilla),
-uelo (-uela),
-ico (-ica),
-ecito (-ecita),
-ecillo (-ecilla),
-in

Najbardziej ogólna reguła (od której, niestety jest wiele wyjątków) głosi, że końcówki na -i dodawane są do rzeczowników, których tematy kończą się na -o, -a.
Końcówki na -c, -e dodajemy do rzeczowników, których tematy kończą się na spółgłoskę. Kilka przykładów:
Caja - skrzynka cajita - skrzyneczka
Casa - dom casita - domek
Cama - łóżko camita - łóżeczko
Hermano - brat hermanito - braciszek
Rato - chwila ratico - chwilka
Mujer - kobieta mujercita - kobietka
Pan - chel panecillo - chlebek