Zdania twierdzące w hiszpańskim czasie teraźniejszym mają bardzo podobną strukturę do polskiego czasu teraźniejszego co może zostać przedstawione za pomocą następującego wzoru:

Podmiot + orzeczenie + dopełnienie + (okolicznik)

Na przykład:

podmiot	orzeczenie	dopełnienie	okolicznik
Pablo	estudia	economía	en Madrid.
Ella	juega	tenis.
Él	toca	el piano.

Największą trudność w tym czasie może sprawić odmiana czasownika (koniugacja).
W zależności od końcówki czasownika wyróżniamy trzy koniugacje.