Formy przypadkowe zaimków osobowych
Jedyna część mowy w języku hiszpańskim, która odmienia się przez przypadki to zaimki osobowe. Odmieniają się one jedynie przez cztery przypadki: pierwszy odpowiada polskiemu mianownikowi (kto? Co?), drugi celownikowi (komu? Czemu?), trzeci biernikowi (kogo? Co?), a czwarty nie ma odpowiednika w języku polskim, ale reguła odnośnie jego używania jest niezmiernie prosta: występuje on po przyimkach.
Odmiana zaimków osobowych przez przypadki |
|||||
|---|---|---|---|---|---|
I |
yo |
tú |
él |
ella |
ello |
II |
me |
te |
le |
le |
- |
III |
me |
te |
lo, le |
la |
lo |
IV |
mí |
ti |
él |
ella |
ello |
I |
nostros (as) |
vostros (as) |
ellos |
ellas |
|
II |
nos |
os |
les |
les |
|
III |
nos |
os |
los, les |
las |
|
IV |
nostros (as) |
vostros (as) |
ellos |
ellas |
|
Zaimki grzecznościowe usted i ustedes mają inną odmianę:
Odmiana zaimków grzecznościowych usted i ustedes |
||
|---|---|---|
przypadek |
rodzaj męski |
rodzaj żeński |
I |
usted |
|
II |
le |
|
III |
le, lo |
la |
IV |
usted |
|
liczba mnoga |
||
I |
ustedes |
|
II |
les |
|
III |
les, los |
las |
IV |
ustedes |
|
